Kościół Maryi Królowej w Poznaniu, znajduje się przy Rynku Wildeckim. Świątynię wzniesiono w latach 1904–1907 roku, według projektu berlińskiego architekta, Oskara Hossfelda dla gminy ewangelickiej. Początkowo nosiła wezwanie św. Mateusza.
Historia i architektura thumb|left|200px|Widok od strony prezbiterium thumb|left|130px|Widok od strony głównego wejścia W okresie II Rzeczypospolitej kościół należał do parafii przynależącej do superintendentury Poznań Ewangelickiego Kościoła UnijnegoStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328..
Neorenesansowy kościół wzniesiono na planie prostokąta. Zewnętrzne mury zdobią regularnie rozmieszczone, niewielkie przypory. Elewację zachodnia i fasadę znajdującą się po stronie wschodniej zdobią utrzymane w stylu szczyty. W osi frontu umieszczono wysuniętą czworoboczną wieżę o wysokości 45 m, którą wieńczy ośmioboczny hełm. W wieży znajduje się główny portal, wykonany w stylu neomanierystycznym. Wnętrze przykrywa beczkowate sklepienie, ozdobione gurtami. Z ewangelickich elementów, niespotykanych w kościołach katolickich zachowały się do dziś empory, nie zachował się natomiast znajdujący się niegdyś w prezbiterium obraz „św. Mateusza pochylonego nad Ewangelią oraz zmartwychwstałego Chrystusa” autorstwa Maksa Kutschmanna.