Pałac został odbudowany w stylu barokowym, otrzymał tylko jedno piętro, nie odbudowano wieży a portal znalazł się pośrodku dziewięciookiennej fasady. Zdobiły ją między innymi trójkątne i odcinkowe nadokienne gzymsy a nad portalem znajdowały się herby Maksymiliana Knobelsdorfa i jego żony, Ursuli Marianny z d. Bock. W takim stanie pałac przetrwał aż do końca II wojny światowej. W międzyczasie naruszały go niegroźne pożary w latach 1740 i 1766. Po 1813 roku wmurowano z czterech stron pałacu kule armatnie, które trafiły go podczas wojen napoleońskich. Pałac uległ poważnemu uszkodzeniu wskutek pożaru w dniu 12 lutego 1945 roku podczas natarcia Armii Radzieckiej na Pielgrzymkę. Ruiny, w tym portal, zostały rozebrane w latach 60.Roman Gorzkowski - Pielgrzymka i okolice, wyd. Gminny Ośrodek Kultury w Pielgrzymce, 1993r. Park, tworzenie rozległego parku wokół pałacu rozpoczęło się w końcu XVII w. Posiadał on pierwotnie powierzchnię 12 hektarów i sięgał aż do terenów zajętych pod koniec XIX w. na budowę linii kolejowej. W początkach XIX w. przekształcono park w stylu angielskim urządzając w nim między innymi malowniczy staw otoczony wierzbami i dębami oraz wzgórek widokowy skierowany w kierunku wschodnim. Park otoczony był kamiennym murem. Po zakończeniu II wojny światowej zaczęła się degradacja terenów parkowych.