Rok później wydobyto 3,7 tysiąca fragmentów średniowiecznych naczyń ceramicznych, 91 fragmentów kafli garnkowych oraz zabytki żelazne (uzbrojenie, oporządzenie, narzędzia itp.) Okres powstania wczesnośredniowiecznego cmentarzyska w Pniu określono na czas między II połową X a początkiem XI wieku. W XVI wieku na grodzisku założono cmentarz, który był użytkowany przez miejscową ludność aż do XIX wieku.
Na odkrytym w latach 60. XX wieku cmentarzysku z XVII wieku dokonano szeregu odkryć archeologicznych, m.in. końskiego grobu. 30 sierpnia 2022 roku archeolodzy odkryli na nim grób cierpiącej na naczyniaka mostka, młodej kobiety z założonym na szyję sierpem i trójkątną kłódką, zapiętą na palcu lewej stopy (pochówek wampiryczny). W 2025 r. dokonano cyfrowej rekonstrukcji jej twarzy. Badania kontynuowane latem 2023 przyniosły nowe odkrycia – m.in. kolejny grób z kłódką, jamę ze szczątkami trójki dzieci, pustą jamę grobową oraz kilka innych nietypowych pochówków. Naukowcy przypuszczają, że mógł to być największy (z dotychczas odkrytych) cmentarz osób „odrzuconych” – chorych, nietypowych, budzących lęk w ówczesnym społeczeństwie, także po śmierci - stąd magiczne zabezpieczenia przed powrotem z zaświatów .