Historia Wieś po raz pierwszy została wspomniana w Katasterze Nowomarchijskim Ludwika Starszego z roku 1337 jako Spechtstorp w dobrach należących do rodziny Wedel (terra illorum de Wedel) z Korytowa lub Drawna (bona illorum de Bruthow/Gruthow). Wieś liczyła wtedy 64 łany, z których 4 łany były wolne od podatku i należały do miejscowego plebana (uposażenie kościoła), 10 łanów należało do sołtysa w zamian za służbę konną, a kolejne 12 łanów należało do lennika o imieniu Telus. Odnotowano także istnienie młyna i umiejscowionej przy nim karczmie. Wieś była zobowiązana do płacenia podatku w wysokości sześciu korców (modios).
Kolejny zapis o wsi pisanej jako Spechtistorp znajduje się w Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Dokumentem z dnia 1 maja 1349 roku margrabia Ludwik potwierdził nadanie wsi trzem braciom z rodu Wedel (Hasso, Wede i Hans, bracia zwani de Wedel).
W roku 1572 i 1580 należała do trzech dziedziców z rodziny Zadow: Mateusza, Joachima i Dionizego. We wsi znajdował się kościół szachulcowy zbudowany w 1882 roku, a w nim dzwon z 1684 roku.
W latach 1927–1929 w Płocicznie było wydawane niemieckojęzyczne czasopismo Die Chronik. Heimatkundliches Blatt für die Neumark, Grenzmark und Hinterpommern.