Historia Płonica powstała najprawdopodobniej w I poł. XIII w. podczas niemieckiej kolonizacji Przedgórza Sudeckiego. Wieś miała początki jako wieś rycerska. Wieś zakładał prawdopodobnie rycerz o imieniu Henryk, stąd pierwsza nazwa – Heinrici Villa. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1260 roku. W 1293 r. rycerz Mojko z Byczenia sprzedaje Hermanowi, wójtowi z Goworowa łan we wsi. W krótkim okresie stała się uposażeniem klasztoru cysterek w Trzebnicy. Od roku 1351 aż do sekularyzacji w 1810 roku, była wsią klasztorną cystersów z Kamieńca Ząbkowickiego. Wieś należała do grupy średniej wielkości wsi klasztornych, co potwierdzają zasoby majątku klasztornego, oszacowane w 1765 roku na 2533 talarów. W skład społeczności wsi wchodziło 11 kmieci, 5 zagrodników, 46 chałupników i 3 rzemieślników. Funkcjonował również jeden młyn wodny. W 1777 roku, na południowym skraju wsi, opat kamieniecki ufundował nowy kościół św. Mikołaja według projektu Józefa Kaufmana otoczony murem z epitafium pochodzącym z 1585 r.. W XIX wieku działała tu katolicka szkoła z jednym nauczycielem. W drugiej połowie XIX wieku wieś stała się ważnym zapleczem pracowniczym dla zakładów przemysłowych w Złotym Stoku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Płonica (województwo dolnośląskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.