Szkoła w Pniewie powstała w 1737. W 1858 było tu 67 uczniów, a w 1935 było już tylko 36. Szkoła w Pniewie także funkcjonowała po 1945. Ze szkołą w Pniewie wiąże się postać dziewiętnastowiecznego geografa Augusta Quednau, który był tu nauczycielem. Quednau pochowany został na wyspie Upałty. Nagrobek Quednau zachował się w lesie na wyspie.
Dworek w Pniewie z początków XIX w pełnił funkcję rządcówki. W okresie funkcjonowania PGR w budynku były pomieszczenia biurowe i mieszkalne. Wkrótce po likwidacji PGR dwór został własnością prywatną. Majątek od 1945 był gospodarstwem państwowym. Pewien okres w ramach klucza PGR Sztynort, a od 1975 jako zakład rolny w ramach PPGR Srokowo.
W 1858 we wsi mieszkało 259 osób.
Zobacz też II wojna północna Pniewo Wielkie Pniewo-Czeruchy Pniewo-Kolonia
Przypisy
Bibliografia Andrzej Wakar i Bohdan Wilamowski, „Węgorzewo. Z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn, 1968 Max Toeppen, Historia Mazur, Wspólnota Kulturowa Borussia, Olsztyn, 1995,
Kategoria:Węgorzewo (gmina)