W 1771 r. nastąpił spór z ówczesnym właścicielem Czechowa, Michałem Siemońskim, który oskarżył klasztor o pogwałcenie kopców i granic pomiędzy Czechowem a Podłężem. Sprawa trafiła do sądu, który odrzucił roszczenia Siemońskiego. Temat granic pomiędzy wsiami pojawiał się jeszcze w 1778 roku. Zakon paulinów, skłócony z margrabiami pińczowskimi oraz pińczowskim proboszczem, Hugo Kołłątajem opuścił w końcu klasztor i przylegające do niego majątki. Zakonnicy powrócili tu jeszcze na krótko w 1800 r. i zastali majątek w Podłężu zaniedbany i opuszczony. Jak już wspomniano w 1819 nastąpiła kasata klasztoru, a folwark w Podłężu trafił w nowe ręce.
W okresie międzywojennym przez Podłęże przebiegały tory wąskotorowej Pińczowskiej Kolejki Dojazdowej. Linię o szerokości torów 600 mm otwarto 3 maja 1924 roku. Linia działała do 1949 roku. Tory rozebrano w 1950 roku. Obecnie pozostał nasyp biegnący wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 766 Pińczów-Morawica.