mjr Adolf Kuntzen)zaatakowali pozycje broniącego się w Brześciu 5 Pułku Strzelców Konnych (dowódca płk Kazimierz Kosiarski) z Krakowskiej Brygady Kawalerii.Pozycje obronne utrzymano.Brygada wycofała się na rozkaz w kierunku linii Wisły.Sam Pińczów został zajęty 7 września bez walki przez 27 Dywizję Piechoty, której pododdziały w odpowiedzi na ostrzelanie przez kilkuosobową grupę żołnierzy polskich i cywilów spalił większą część Pińczowa i rozstrzelał wiele osób (relacje mówią o nawet 200 osobach). Z opowiadań mieszkańców wynika że do kopania torfu wykorzystywano Żydów z Pińczowa. W okresie drugiej wojny światowej wieś została dotknięta represjami okupanta niemieckiego- po donosie kolaboranta rodzina Mazurów została aresztowana nocą, przewieziona do Kielc, a potem zesłana do obozu koncentracyjnego gdzie cała zginęła. Przyczyną aresztowania było doniesienie o współpracy z partyzantami jednego z członków rodziny. W okolicznych lasach w czasie II wojny światowej podczas ofensywy styczniowej znajdowały się stanowiska artylerii, do chwili obecnej znajdowane są składy amunicji.Okolic Pińczowa i Podłęża broniła niemiecka 17 Dyw.Pancerna, która kontruderzeniem (ok. 50 czołgów ze wsparciem piechoty)na Chmielnik próbowała odrzucić jednostki Frontu Ukraińskiego.