Podrzecze – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Piaski.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od pierwszej połowy XIV wieku. Wymieniona została w łacińskim dokumencie z 1337 (wg kopii z 1729) jako „Podrecze”, 1388 „Podrecze”, 1394 „Podzrecz[e]”, 1399 „Podrzecze, Podrzecza”.
Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do lokalnych rodów wielkopolskich - Podrzeckich herbu Ciołek, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Ziółkowskich i Borek-Gostyńskich. W 1435 wieś leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Strzelce Wielkie.
W źródłach historycznych zachował się odpis przywileju lokacyjnego miasta Gostynia, a w nim informacja o wsi pochodząca z 1337. Został on odpisany z oryginału oraz oblatowany w 1729. Mówi on, że w 1337 Mikołaj dziedzic Gostynia w przywileju lokacyjnym tego miasta podporządkował sądownictwu w Gostyniu wsie w okolicy Gostynia lokowane na prawie niemieckim, a w tym m.in. Podrzecze na wzgórzu (łac. „in monte”). Jako świadkowie w tym akcie zapisano dwóch mieszkańców wsi Floriana oraz braci Wita i Mikołaja z Podrzecza.