Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.Wieś rycerska, własność braci Zdzisława i Stanisława Taczanowskich, położona była w 1909 roku w powiecie gostyńskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie PoznańskimKsięga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s. 9..
mały|Widok pałacu przed 1912 Od XII w. Podrzecze podzielone było na Górne i Dolne. Większość mieszkańców zamieszkiwała Podrzecze Dolne. Podział ten zakończył się około XVIII w. W latach 1930–1980 Podrzecze także było podzielone na Podrzecze I i Podrzecze II. Podrzecze I było mniejsze, znajdowały się tam zabudowania Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Podrzecze jest dość bogatą wsią, znajduje się tam zabytkowy pałac z około 1840 r. Pałac zbudowany dla Mikołaja Beliny-Węsierskiego na wzór zamku gotyckiego, nieotynkowany z cegły. Ostatnim przedwojennym właścicielem był Stanisław Taczanowski, kawaler maltański, jeden z odnowicieli Zakonu Maltańskiego. W XIX wieku obiekt był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany, obecnie jest nieużywany.