Ponikiew – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Pułtusk. Ma status sołectwa.
Historia W XVIII wieku biskupi płoccy, właściciele dóbr w Puszczy Białej, sprowadzili do wsi Kurpiów z Puszczy Zielonej, osadzając ich na prawie czynszu. Celem było usprawnienie gospodarki leśnej i zagospodarowanie wsi zniszczonych i wyludnionych po nawracających epidemiach oraz wojnach w XVII i na początku XVIII wieku. Początkowo we wsi Ponikiew znajdowały się 4 siedliska zasadzone Kurpiami.
Po upaństwowieniu dóbr biskupich Ponikiew oraz inne miejscowości współczesnego powiatu pułtuskiego i okolic podlegały pod główny ośrodek zarządzający zsekularyzowanymi dobrami biskupimi w Obrytem i nazywane były dobrami narodowymi Obryte. W 1822 w Ponikwi mieszkało 13 rodzin czynszowników, po 4 rodziny komorników i chałupników – razem 104 osoby (w tym 4 Żydów). W 1835 Ponikiew i inne wsie z dóbr narodowych Obryte przekazane zostały (oprócz wsi i folwarków Obryte, Bartodzieje i Psary) księciu Michaiłowi Gorczakowowi w zamian za zasługi w dławieniu powstania listopadowego. W 1827, gdy wieś należała do województwa płockiego, obwodu i powiatu pułtuskiego oraz parafii Pułtusk, istniało tu 16 domów, w których mieszkało 116 osób.