Przyroda W wyniku działalności człowieka przyroda została silnie przekształcona. Obszary leśne to obszary typu dolnoreglowego. Wyjątkiem są szczytowe partie Łamanej Skały, gdzie występuje naturalny, porośnięty świerkiem regiel górny. Przyczyną jest bardzo tutaj skaliste i ubogie w glebę podłoże. Dawniej przeważały lasy bukowe, zniszczone zostały jednak na skutek wypalań i wyrębów. Obecnie jest to las wtórny, w którym przeważają zespoły świerkowo-bukowo-jodłowe. Pozostałości pierwotnej buczyny ostały się jeszcze w niektórych miejscach, głównie w obrębie rezerwatów przyrody.

Świat zwierząt Beskidu Małego jest stosunkowo skromny. Związane jest to z niewielką powierzchnią oraz wysoko sięgającym od dawna, rozproszonym osadnictwem przy dużym stopniu penetracji jego terenów przez ludzi. Gruba zwierzyna wyginęła tu krótko po połowie XIX w. W 1924 r. notował Kazimierz Sosnowski: Starzy ludzie pamiętają jeszcze dziewiczą puszczę Wysoki Las i Upłaz na rozdziale między doliną Kocierską a Wielką Puszczą, pamiętają ostatnie walki z rodzimemi wilkami i niedźwiedziami. Ostatniego niedźwiedzia w Beskidzie Małym zabił leśniczy dóbr zatorskich, Drapella, ok. 1870 r. O napadach wilków wspominali ludzie w Rzykach jeszcze na początku XX w. W tym samym czasie w dolinie Wielkiej Puszczy dość licznie występował jeszcze ryś.