Sąd zaznaczył, że swoje dotychczasowe długi ojciec oraz dzieci mieli dzielić po połowie.
W 1436 woźny sądu ziemskiego zapowiedział należące do Janusza Tadera majątki: drogi boczne, łąki, pastwiska, lasy oraz wszystkie pożytki dziedzin Pruszkowa i Tarnowa oraz część łąki koło Prochów nad rzeką. W 1450 Mikołaj, Piotr, Michał, Jan i Stanisław dziedzice niedzielni w Pruszkowie sprzedali za 200 grzywien wieś Pruszkowo braciom Stanisławowi i Janowi, niedzielnym dziedzicom z Prochów.
Pod koniec XVI wieku wieś notowano jako opuszczoną. W 1588 Bartłomiej Krzycki posiadał połowę opuszczonej wówczas wsi Pruszkowo oraz połowę Tarnowy. W 1592 Bartłomiej ten zapisał swojej żonie Reginie Gembickiej, córce zmarłego Pawła Gembickiego oraz wdowy po Wojciechu Pożarowskim, 700 złotych posagu i wiana na połowie swoich części we wsiach Tarnowa osiadłej oraz opuszczonej wsi Pruszków. W 1593 Stanisław Głębocki sprzedał Baltazarowi Tłockiemu połowę wsi osiadłej wsi Tarnowy oraz opuszczonego Pruszkowa za 4000 złotych.
Wieś odnotowano również w historycznych rejestrach podatkowych. W 1580 miał miejsce pobór podatków z folwarku Macieja Proskiego od 4 zagrodników, dwóch najemnych robotników od pługa zwanych ratajami.