W drugiej połowie XVI wieku majątek we wsi odziedziczył Jan syn Zygmunta, który w 1557 zapisał swojej drugiej żonie Dorocie Rąbińskiej po 500 grzywien posagu i wiana na Trzebini i Piotrowicach, zastrzegając sobie wsie Przybyszewo i Ogrody. W latach 1563–95 właścicielem wsi był syn Jana Przybyszewskiego pisarz ziemski wschowski Jan Przybyszewski. Swoje majętności we wsi mieli także Kotwicze. W początku XVI wieku dziedzicem we wsi był Stanisław Kotwicz Dłuski. W 1509 Nanker Dłuski zapisał swojej żonie Annie Mórkowskiej posag i wiano na połowie swojej części Przybyszewa, a w 1513 w działach dał bratankowi Stanisławowi synowi Dawida wsie Długie oraz Przybyszewo. W 1534 Stanisław Dłuski sprzedał swojemu bratu stryjecznemu Wojciechowi Dłuskiemu swe części Długiego Starego, Długiego Nowego oraz Przybyszewa za 1845 grzywien.
W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka 17 batalionu celnego, a później placówka Straży Granicznej I linii „Przybyszewo”.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie leszczyńskim.
Zabytki
pałac eklektyczny z XIX w. Zobacz też: Przybyszewo
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Przybyszewo w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Przybyszewo (województwo wielkopolskie)