thumb|Grób Jana Nielubowicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Jan Nielubowicz (ur. 28 października 1915 w Warszawie, zm. 2 lutego 2000 tamże) – polski lekarz, profesor zwyczajny dr hab. członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, współtwórca transplantologii w Polsce, rektor Akademii Medycznej w Warszawie.
Życiorys Pochodził z rodziny lekarskiej. Jego ojciec, dr Kazimierz Nielubowicz, był chirurgiem i urologiem w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie. Jego dziadek, dr Władysław Nielubowicz, był chirurgiem i dyrektorem szpitala w Krzemieńczuku na Ukrainie.
Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1929 zmarł ojciec Jana, zaś jego matka, Wanda Nielubowiczowa, zdecydowała się przenieść do Wilna, gdzie w 1933 ukończył Państwowe Gimnazjum im. Adama Mickiewicza i rozpoczął studia na Uniwersytecie Stefana Batorego. W 1936 powrócił do Warszawy i kontynuował studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w czasie których został przyjęty do Korporacji Akademickiej Arkonia. Dyplom lekarza uzyskał 3 marca 1939. Po wybuchu wojny znalazł się na terytorium zajętym przez ZSRR. W 1940 na polecenie litewskich i radzieckich władz okupacyjnych rozpoczął praktykę lekarską w Wilnie i Kownie.