Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona po raz pierwszy w dokumencie zapisanym po łacinie z 1378 jako "Radgoscze", a także w 1398 "Radgoscz", 1464 "Radgosth", 1470 "Radgoszcz"(Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. 1-4 [wyd. I. Zakrzewski], Poznań 1877-1881; t. 5, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908; 3 nr 1756).
Miejscowość była wsią szlachecką i wspominały ją historyczne dokumenty prawne, własnościowe oraz podatkowe. Początkowo wieś była własnością klasztorną ojców cystersów w Ząbrsku (obecnie Zemsko), następnie stanowiła własność szlachecką. W 1378 Mikołaj opat oraz cystersi z Ząbrska dali kasztelanowi starogrodzkiemu Mikołajowi z Bytynia wsie Michocin oraz Radgoszcz, w zamian klasztor otrzymał wieś Rokitno. W XV wieku wieś Radgoszcz wraz z jeziorem należały do dóbr międzychodzkich, które podzielone były po połowie między dwa rody szlacheckie Skórów z Gaju oraz Ostrorogów z Ostroroga herbu Nałęcz. W 1462 do sołtysów z Radgoszcza należą dwa jeziora zwane Szczekowa;