Na północnym wschodzie występują mułowce i piaskowce z dolnego permu, a na południowym zachodzie laminowane i oczkowe granitognejsy z wczesnego paleozoiku.

Na obszarze Radomic stwierdzono występowanie wielu nierzadko cennych minerałów takich jak: złoto rodzime, arsenopiryt, piryt, pirotyn, chalkopiryt, chalkozyn, galena, goethyt, hematyt, kowelin, kwarc, malachit, markasyt, sfaleryt, syderyt, tennantyt, tenoryt i tetraedryt.

Historia W okolicach Radomic znaleziono rzymskie monety z wizerunkami Konstantyna i późniejszych cesarzy. Mogłoby to świadczyć o wczesnym osadnictwie być może związanym z istniejącym tu źródłem termalnym, któremu prawdopodobnie przypisywano lecznicze właściwości.

W średniowieczu wykorzystywano pobliskie tereny złotonośne.

Radomice powstały prawdopodobnie w XIV wieku. Wieś należała zawsze do kolejnych właścicieli dużego majątku w Wleńskim Gródku. W XV wieku Radomice miały już kościół katolicki. W XVI wieku mieszkańcy przeszli na luteranizm i przejęli kościół. Pierwszym pastorem został Thomas. W roku 1540 sprzedał on ogród kościelny. Kolejnym pastorem w latach 1558-1581 był Thobias Hafkunz. Prawdopodobnie w roku 1579 przeprowadził on odbudowę kościoła. Wieś została bardzo zniszczona w czasie wojny trzydziestoletniej. Ostatnim pastorem był Gottfried Büttner z Olszyny.