W 1395 król polski Władysław II Jagiełło przejął dług 600 grzywien, jaki kasztelan poznański Domarat z Pierzchna winien był Andrzejowi, Przybysławowi, Maćkowi, Janowi i Wyszakowi braciom Gryżyńskim, i dał im w zastaw dobra przemęckie wraz z wsiami Błotnica, Radomierz, Sączkowo i Zaborowo, które wcześniej posiadał Bartosz Wezenborg.
W 1408 król Władysław Jagiełło zezwolił cystersom wieleńskim wykupić wspomniane dobra, a w tym Radomierz od braci Gryżyńskich nadając je w 1409 klasztorowi na własność. W 1410 nadanie to zatwierdził papież Jan XXIII. W 1425 zapowiedziane zostały przed sądem ziemskim dobra opata wieleńskiego, a w tym m.in. Radomierz. W 1606 opat przemęcki Krzysztof Sasin Karśnicki dał konwentowi wsie Radomierz i Górsko, które zanim jeszcze złożył śluby zakonne, wykupił za wielkie pieniądze od posiadających je od dawna w zastawie Niemców.
Historyczne dokumenty odnotowały także mieszkańców wsi. W 1411 jako świadek sądowy odnotowany został Korzehannes (pol. Krótki Jan) mieszkaniec z Radomierza. W 1432 wspomniany został Pełka sołtys radomierski. W 1563 król polski Zygmunt II August zatwierdził przywilej sołectwa radomierskiego.