Dwór był przebudowany przez Gustawa Wiercińskiego w XIX w. W 1915 r. podczas wycofywania się Rosjan dwór został spalony.
Dawna Cerkiew Pierwsza wzmianka o radostowskiej cerkwi pochodzi z roku 1510. W 1748 r. wybudowano drewnianą cerkiew. W 1760 r. notowano we wsi drewnianą cerkiew parafialną p.w. Opieki Najświętszej Marii Panny, należącą do dekanatu tyszowieckiego. Do 1761 r. parochem cerkwi był ks, Jan Kulczycki. W 1763 r. parochem był ks. Stefan Tyski. Parafia w 1786 r. liczyła 13 rodzin. Cerkiew wizytowana w 1817 r. miała "wygląd zbliżony do kościołów łacińskich". Cerkiew była remontowana w 1836 i 1874 r. Pod koniec XVIII w. parafię zlikwidowano, a cerkiew włączono do parafii w pobliskim Wiszniowie. Po 1875 r. cerkiew przekształcono na prawosławną. W 1899 r. wybudowano nową małą cerkiew z materiałów rozbiórkowych z cerkwi w Szychowicach. Dla cerkwi właściciel wsi - Dobiecki - przekazał w 1902 r. 6 mórg i 125 prętów ziemi. Po I wojnie światowej cerkiew została zamknięta. Cerkiew, wg niektórych relacji została spalono w 1915 r.Radostów - Gmina Mircze Kolejne relacje podają, że cerkiew w Radostowie została zniszczona 25 czerwca 1938 r.Akcja burzenia cerkwi prawosławnych Obok cerkwi założono cmentarz, funkcjonujący do lat 20. XX w., który zajmuje powierzchnię 0.3 ha.