W grudniu 1938 r. Niemcy dokonali modyfikacji Enigm, która powodowała, że potrzebne było 10 razy więcej bomb. Brak danych o budowie dwóch nowych bębenków szyfrujących oraz ograniczone możliwości finansowe uniemożliwiły Polakom ich skonstruowanie. Udało się to natomiast Anglikom. Kiedy 24 lipca 1939 r. z polskiej inicjatywy zwołano w Warszawie spotkanie trzech wywiadów: angielskiego, francuskiego i polskiego plany bomb oraz dwie repliki Enigmy zostały przesłane do Paryża, a stamtąd do Londynu. Jesienią 1939 kryptoanalitycy z Bletchley Park zdołali skonstruować wystarczającą liczbę bomb.
10 maja 1940 r. Niemcy zmienili protokół przesyłania klucza (klucz wiadomości zaczął być nadawany jedynie raz) i bomby Rejewskiego przestały być skuteczne. Próby udoskonalenia bomby przez Polaków okazały się niemożliwe. Niedługo po spotkaniu w Warszawie Niemcy bez wypowiedzenia wojny wkroczyli do Polski i Biuro Szyfrów ewakuowano do Rumunii, a następnie do Francji. Z biegiem czasu Niemcy coraz bardziej udoskonalali procedury przesyłania depesz. Pomoc mechaniczna potrzebna przy łamaniu szyfru stawała się coraz kosztowniejsza i nieosiągalna, natomiast materiału podsłuchowego było coraz mniej. Polscy matematycy pracowali jeszcze nad innymi szyframi, ale już nie nad Enigmą.