Historia Tereny, na których leży miejscowość były jednak zasiedlone wcześniej niż odnotowują to zachowane, archiwalne zapisy historyczne. Na łąkach wśród lasów w dolinie Obry, w odległości ok. 1500 m na południe od wsi znajduje się dobrze zachowane grodzisko wklęsłe owalne o wymiarach 57x70 metrów o wysokości wałów 1,5-2,5 m. Od wschodu i zachodu okalające je wały są obniżone i przebiega obok nich rodzaj grobli przez fosę o szerokości 5 metrów i głębokości 0,8 metra, która otacza wokół cały gród. Badania powierzchniowe przeprowadzone w 1922 oraz weryfikacyjne, które odbyły się w roku 1977 ujawniły cztery fragmenty naczyń grubej roboty pochodzące z około IX wieku.
Początkowo wieś była częścią opola przemęckiego stanowiącego relikt plemiennej wspólnoty rodowo-terytorialnej na tym terenie, które w średniowieczu stało się okręgiem przynależnym do lokalnej kasztelanii. W 1417 miejscowość odnotowana została jako jedna ze wsi w tym opolu, która miała zapłacić karę Przybysławowi Gryżyńskiemu z powodu niesłusznego pozwu.