Pierwsza wzmianka o dworku w Robakowie pochodzą z roku 1667 r. z wizytacyi Strzeszcza. Według tego samego spisu wieś miała być zamieszkana przez trzech kmieci. Sokołowie mieli dawać na msze 2 korce żyta i owsa. W XIX w. istniał tutaj folwark, a wieś obejmowała 584 ha (w tym 3 ha lasu, 12 ha łąk oraz 494 ha gruntów rolnych).

W 1800 r. właścicielami wsi zostali krewni właścicieli Paparzyna (rodziny Reichlów).

W roku 1904 wieś została wykupiona przez Królewsko-Pruską Komisję Osiedleńczą. Cztery lata później dokonano parcelacji znajdującego się tutaj majątku, z którego utworzono 57 nowych gospodarstw. We wsi nie było karczmy, więc była częstym punktem, w którym zatrzymywali się kupcy z Wabcza i Lisewa (budykarze) dowożący towar do miejscowości.

W 1923 r. majątek ziemski Robakowo przejął skarb państwa. Dokonano nowego podziału ziemi dla polskich osadników. Resztówkę wraz z dworem i parkiem wydzierżawiono Boneckiemu. W 1927 r. osiadł we wsi generał Franciszek Zieliński, który mieszkał tu 27 lat. Po II wojnie światowej resztę majątku znacjonalizowano.