Polegały one najczęściej na odmowie odrabiania pańszczyzny. Jednym z najdłużej trwających strajków było wystąpienie włościan z Rogoźnika, którzy odmawiali wykonywania pańszczyzny przez 24 dni. Z tego też okresu pochodzi informacja o liście gończym wystawionym na nazwisko M. Niewiadomskiego, który ukrywał się przed poborem do carskiej armii. W XIX wieku Rogoźnik należał do gminy Ożarowice z siedzibą w TąpkowicachRogoźnik, Gawczyce. Dzieje ziemi rogoźnickiej i losy jej mieszkańców na przestrzeni wieków - Artur Flak, Włodzimierz Flak, ISBN: 978-83-818-3020-1.
Po 1918 roku wszedł w skład gminy Bobrowniki, która należała do powiatu będzińskiego znajdującego się w województwie kieleckim. W 1930 roku liczył sobie 1600 mieszkańców. Jak podają źródła przedwojenne Rogoźnik charakteryzowany był jako wieś z zabudowaniami folwarcznymi po dawnym dworze z wzorcową szkółką drzew owocowych oraz wielkim ogrodem kwiatowym należącymi do Towarzystwa „Saturn”. Po rozwiązaniu gmin w latach 50. utworzył samodzielną gromadę zajmującą obszar około 8 km² i liczącą około 2800 mieszkańców. Do gminy Bobrowniki powrócił ponownie w latach 70. Początek XX w. wiąże się z silnym rozwojem życia kulturalnego i społecznego. W 1900 r. powstaje Spółdzielnia Spożywców „Jedność”.