242.
Historia thumb|left|Monarchowie, głowy trzech państw zawiązujących w 1882 trójprzymierze Bismarck wiedział, że mocarstwowa Francja – odwieczny wróg Niemiec – nie ustąpi, dopóki nie zemści się za klęskę, której doznała w wojnie francusko-pruskiej (1870-1871). Z upływem czasu niemiecki cesarz Wilhelm II Hohenzollern uznał, że pozostawanie Niemiec w sojuszu jednocześnie z Rosją (Sojusz Trzech Cesarzy i tajny traktat reasekuracyjny z 1887) oraz Austro-Węgrami nie przynosiło wymiernych korzyści politycznych, ponieważ Rosja i Austro-Węgry tkwiły w chronicznym konflikcie o Bałkany. Niemcy dokonały wyboru na rzecz Austro-Węgier. Choć związek republikańskiej Francji z autokratyczną Rosją wydawał się niemożliwy, jednak dokonał sięTheo Aronson Zwaśnieni monarchowie Tryumf i tragedia europejskich monarchii w latach 1910-1918, wyd. polskie 1998, s. 30-31.. Niemcy usiłowały znaleźć równowagę na drugiej granicy i wciągnęły do sojuszu Włochy, które miały zatargi z Francją w Afryce Północnej (Tunezja). Włochy zastrzegły jednak, że sojusz ich nie obowiązuje w przypadku wojny z Wielką Brytanią. Co prawda Włochy miały zatargi również z Austrią, jednak potrzebowały wsparcia finansowego i politycznego dla ustabilizowania państwaAndrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009, s. 405..