Historia Wieś lokowana przed 1409 rokiem a prawdopodobnie jeszcze przed przyłączeniem tych ziem do Korony przez Kazimierza Wielkiego.Wieś w swej genezie rusińska i prawosławna. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1409 roku w przywileju Wincentego z Granowa dla kościoła sąsiedniej wsi Kosina. Wymieniona w spisie dziesięciny dla Kapituły przemyskiej z roku 1423 jako późniejszy dopisek przy dziesiecinie z parafii Kosina. W księdze Ziemskiej Przeworskiej wymieniona wpisem z 1439 rokuAkta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z Archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie, Tom 13, s. 87, 128, 315.. Wpis z roku 1442 wymienia Tomasza syna sołtysa z Rogóżna Klemensa. W roku 1443 dziedzic Stanisław Pilecki przywilejem dla kościoła kosińskiego dodał dziesięcinę z Rogóżna do uposażenia parafii Kosina. Dokument z roku 1450 w którym Wacław książę Opolski siostrzeniec Jana z Pilczy zawiera z nim ugodę, wymienia między licznymi posiadłościami również Rogóżno (Rogoszno). W 1478 roku wieś odziedziczył najmłodszy z synów Jana z Pilczy, Otto podkomorzy lubelski, a po nim jego najstarszy syn Mikołaj. Jeszcze przed jego śmiercią w 1550 roku, około 1544 roku dziedzicem Rogóżna została jego żona Barbara z Konińskich, a po niej ich zmarły w 1568 syn Krzysztof Pilecki, dziedzic Łańcuta i zwolennik reformacjiJ.