Miejscowość odnotowały także zapisy podatkowe z XV-XVI wieku. W 1469 odnotowano, że wieś Rokietnica zalegała z podatkami królewskimi. W 1508 miał miejsce pobór podatkowy od 9 łanów oraz od wiatraka. Miejscowa karczma objęta była wolnizną, a młyn zbożowy był opuszczony. W 1510 miał miejsce pobór od 7 łanów. W 1535 odbył się pobór od jednego łana. W 1563 pobrano podatki z części należącej do Marcina Przecławskiego od 8 łanów oraz od karczmy, a także z innych części w tym od 5 łanów. W 1577 płatnikiem poboru był Marcin Przecławski. W 1580 pobór zapłacił Marcin Przecławski od 11 łanów, 6 groszy od zagrodnika, od kowala, od kolejnych dwóch zagrodników po 4 grosze oraz od połowy karczmy dorocznej.

W końcu wieku XVIII wieś należała do rodu Lniskich, a następnie do Mlickich. W XIX wieku dostała się w ręce niemieckieMarcin Libicki, Piotr Libicki, Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, wyd. Rebis, Poznań, 2010, s.316, . Większy rozwój nastąpił od 1848, kiedy to oddano do użytku linię kolejową 351 z Poznania do Stargardu, a potem Szczecina. Od 1888 była to stacja węzłowa dla linii 363 do Międzychodu. W 1890 powstał kościół ewangelicki (od 1980 parafia katolicka), a w początkach XIX wieku dwór (obecnie Zespół Szkół im. J. i W. Zamoyskich)praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.