W książce adresowej z 1929 roku możemy przeczytać, że Rozalin zamieszkiwało wówczas 565 mieszkańców, a władali nim hrabia Zdzisław i Zofia Tarnowscy. Sprzedażą wyrobów tytoniowych zajmował się J. Furtak, a wyszynk trunków prowadził Ch. Safior. Ponadto we wsi był kołodziej – Dobrowolski i kowal – J. Furtak.
W środku wsi znajduje się kapliczka z dzwonnicą z 1913 roku. Wg tradycji w dniu śmierci któregokolwiek z mieszkańców rozbrzmiewał dzwon.
Legenda Nazwa Rozalin pochodzi od imienia zmarłej przedwcześnie córki Tarnowskich.
Wg legendy córka Tarnowskich Rozalia chorowała na nogi i nie mogła chodzić. Leczono ją w różnych miastach, lecz żaden lekarz nie potrafił jej wyleczyć. Hrabia chciał córce poprawić humor i kupował rozmaite rzeczy. W Krakowie kupił naszyjnik i kolczyki, lecz kiedy je przywiózł, hrabianka mu podziękowała, lecz wolała oddać je biedniejszym ludziom. Hrabia szukał dalej czegoś, aby uszczęśliwić córkę. Kiedy był w Biele, postanowił wybudować tam kapliczkę na skraju lasu, aby ludzie mogli się modlić za zdrowie jego córki. Kiedy wrócił do domu, opowiedział córce, co zamierza zrobić. Rozalia bardzo się uradowała i prosiła, aby ją tam zawieźć, kiedy budowa się ukończy. Tak uczyniono. Kiedy hrabianka dojechała na miejsce, cudem wstała, odzyskując zdrowie. Hrabia kupił obraz świętej Rozalii na ołtarz do kaplicy.