Blaufränkisch (węg. kékfrankos, niem. lemberger lub limberger, czeskie frankovka, słow. frankovka modrá) – czerwony, ciepłolubny, późno dojrzewający szczep wina, uprawiany głównie w Europie Środkowej: na Węgrzech i Słowacji, w Austrii i Niemczech.
Ze skrzyżowania odmiany z sankt laurent uzyskano odmiany zweigelt i andré.
Nazwa blaufränkisch jest w użyciu od 1862, kiedy to w Wiedniu odbyła się wystawa odmian winorośli.
Charakterystyka Blaufränkisch wcześnie wypuszcza pąki, ale dojrzewa późno. Krzewy rosną bujnie. Szczep jest wrażliwy na mączniaka.
Powstałe ze szczepu wino ma przeważnie lekki, owocowy, raczej kwasowy charakter z wyczuwalnymi garbnikami i odrobiną pikanterii. Na charakter duży wpływ mają warunki klimatyczne w miejscu uprawy.
Rozpowszechnienie W Austrii blaufränkisch jest popularny w Burgenlandzie, w okolicach Jeziora Nezyderskiego (Neusiedlersee) i cieszy się dobrą reputacją. Jest po zweigelcie najbardziej rozpowszechnioną czerwoną odmianą winorośli w kraju (w 2009 ha). Wina są pełne i pikantne w smaku, czasami z nutami malin. Niekiedy dojrzewa w beczkach.
Na Węgrzech kékfrankos jest podstawową odmianą w regionie Eger i Soprón i uchodzi za jedną z najlepszych. Używane jest m.in.