Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Skockich, Objezierskich, a potem Rożnowskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Później właścicielami byli także Mylińscy i Jabłowscy. W 1470 wieś leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1456 była siedzibą własnej parafii. W 1510 należała do dekanatu Oborniki.
Pierwsze informacje o wsi pochodzą z zapisów sądowych z końca XIV wieku. W latach 1387-1390 jako właściciel we wsi występuje Janusz Skocki, który przyjął odmiejscowe nazwisko od wsi Skoki w powiecie gnieźnieńskim. W 1387 prowadził on spór sądowy o wieś z Sędziwojem Objezierskim. W wyniku procesu woźny sądu ziemskiego oświadczył, że Skocki nie stawił się na sprawie, by okazać w celu dokonania podziału zboża znajdującego się w Rożnowie. Odnotowano także, że Janusz najechał Rożnowo z 60 osobami niższego stanu i je wymłócił. W latach 1387-1390 Janusz toczył kolejne procesy: w 1387 z Janem Gołaskim i Janem Radło, w 1388 z Sędziwojem Objezierskim synem Mikosza.