Rudnica wchodziła w skład majątku Kołczyn, określanego jeszcze w 1792 jako Waldower Gestift oder Kolschenschen Territirium. W 1715 do posiadłości tych włączono powstałe w XV i XVI w. osady: Rudnica, Brzozowa (Neuwalde), Stobno (Stubbenhgen), Maszków (Neudorf) i Rudna (Rauden). W 1775 w ramach odszkodowania przyznano majątkowi kolonie Włotów (Lossow) i Krzyszczyzna (Cocceji). Do majątku w Rudnicy w 1718 należało 5 łanów chłopskich. W 1785 w folwarku Hammerhof mieszkało 10 rodzin chałupników. Na przełomie XVIII/XIX w. folwark podupadł i przekształcił się w leśną osadę, Altenhof. Początek obecnej wsi dała kuźnica, od której przepływająca przez wieś Lubniewka (Muhlenfließ) wzięła lokalną nazwę: Hammerfließ.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki filialny pod wezwaniem Świętej Rodziny, z 1910 roku.
inne obiekty: nieczynna stacja kolejowa na linii łączącej Gorzów Wielkopolski z Sulęcinem.
Kultura Od 1964 w Rudnicy działa Zespół Ludowy "Rudniczanka", mający na swoim koncie pokaźny dorobek artystyczny.