Pierwsze informacje o wsi pochodzą z archiwalnych zapisów sądowych z przełomu XIV i XV wieku. W latach 1388-1403 odnotowany został Przybysław (Przybek) Rudnicki z Rudnik, który był wójtem w Buku w latach 1391, 1393, 1397, 1403 oraz posiadaczem zastawnym części Niegolewa i Niegolewa Małego. W 1388 Przybysław wygrał on proces sądowy z Marcinem krawcem z Poznania o 16 grzywien. W latach 1388-1403 toczył procesy z dziedzicami Niegolewa o części w Niegolewie i Niegolewie Małym. W 1391 toczył spór z Arnoldem z Wałdowa w powiecie nakielskim o Chraplewo. Arnold dowodził, że dokument posiadany przez Przybysław Rudnickiego nie dotyczy tej wsi oraz, że nie może on do niej rościć żadnych pretensji. W 1394 Przybysław w sporze z Bietką o część Niegolewa miał stawić przed sądem swego teścia zwanego Czartem. W latach 1397-1398 Przybysław Rudnicki toczył procesy: w 1397 z Wyszechem Kotwiczem z Żegrowa, w 1398 ze starostą Babimostu Tyczem Barem z Opalenicy, oraz z Wawrzyńcem Łódzkim z Będlewa. W 1398 odnotowano, że Przybysław i inni mają wykupić od Żydów długi Wawrzyńca Łódzkiego, a jeśli tego nie uczynią, mają dać Wawrzyńcowi swe dziedziny. W 1402 Przybysław Rudnicki zapłacił za Andrzeja Soczewkę z Niegolewa karę w kwocie 17 grzywien za zranienie (łac. „pro percussione”) Łękomira z Niegolewa. W 1402 Przybysława z Rudnik odnotowano jako świadka.