Historia miejscowości Wieś lokowana w XVII w. przez starostów kościerskich poprzez osadzenie w niej Niemców wyznania ewangelickiego. Osadnicy prócz łożenia na utrzymanie swojego pastora zostali w roku 1650 przez starościnę kościerską Sybillę Małgorzatę Denhoffową zobowiązani także do opłat na rzecz katolickiego proboszcza kościerskiego w wysokości 3 korców żyta i 3 owsa. W roku 1686 zostali wymienieni mieszkańcy osady: sołtys Krystian Kruzyn, karczmarz Bartel Cuba i gburzy: Jochim Walbor, Michał Klawiter, Marcin Kur i Krystian Angler.
W roku 1772, po I rozbiorze Polski, włączona do Królestwa Prus.
Na koniec 1892 r. wieś zamieszkiwało 166 Niemców (prócz 1 osoby sami ewangelicy) i 5 Kaszubów katolików. W roku 1910 liczba mieszkańców wzrosła do 241, w tym 202 Niemców i 39 Kaszubów.
Od 1920 r., na bazie postanowień wersalskich, w granicach Polski (z przerwą na lata II wojny światowej).
Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. dominująca do tego czasu w miejscowości ludność niemiecka została wysiedlona, a jej miejsce zajęła w głównej mierze ludność kaszubska z okolicznych wsi.
Zobacz też Kaplica Starkowa Huta Szymbark Wieżyca inne miejscowości o tej nazwie: Rybaki
Przypisy Raport o stanie gminy Somino w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 22 Strona gminy, samorząd >> sołectwa GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Somonino (gmina)