W 1691 roku majątek zakupili Chrząstowscy, a od 1728 roku jego współwłaścicielami byli Świętosław Bieńkowski i Maciej Górecki. W drugiej połowie XVIII wieku jako właściciele dóbr figurowali Białobłoccy i Skaławscy. W połowie XIX wieku dobra ziemskie nabył Edward Sawicki, który zarządzał nimi do lat 70. XIX wieku. Majątek liczył wówczas 1694 morgi (w tym 1421 mórg ziemi uprawnej). W 1874 roku za kwotę 108 tysięcy marek wieś kupił Henryk Zabłocki, a po 22 latach jego rządów przeszła ona w ręce rodziny Mateckich z Gniezna.
Na początku XX wieku majątek należał do Wilhelma Wendorffa, a od około 1909 roku do Friedricha von Wendorffa. W okresie międzywojennym (dane z 1926 roku) tutejszy majątek obejmował 478 ha. Rodzina von Wendorff zamieszkiwała tutejszy dwór do stycznia 1945 roku, kiedy to opuściła wieś przed wkroczeniem Armii Czerwonej. We wrześniu 1939 roku, w związku z przewidywanym przemarszem niemieckiej dywizji piechoty, mieszkańcy zostali czasowo ewakuowani. Po II wojnie światowej majątek znacjonalizowano i utworzono w nim Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR) stanowiące filię zakładu w Rybnie Wielkim.