Historia Pierwszy raz miejscowość była wzmiankowana w 1388 roku. W 1416 roku wieś otrzymał w zastaw Jan z Kwaśniowa. W 1529 roku wzmiankowano powstanie folwarku w Ryczowie. W dniu 21 lutego 1944 roku Ryczów został spacyfikowany przez jednostki niemieckiego wojska, policji i żandarmerii. Niemcy wyprowadzili z domów mężczyzn i kobiety i prowadzili je w kierunku centrum wsi. Kobiety umieszczono w budynku szkoły, a mężczyzn podzielono na dwie grupy. W jednej znaleźli się mężczyźni w wieku do około 40 lat, którym sprawdzano dokumenty. Po zakończeniu tych czynności grupę około 40 mężczyzn zaczęto pod eskortą prowadzić w stronę pobliskiej skały. Jeden z nich Józef Chłosta, znający język niemiecki usłyszał, że zamierzają ich rozstrzelać. Większość grupy rzuciła się do ucieczki, a Niemcy zaczęli strzelać. Zginęło 12 mieszkańców wsi. Był to odwet za akcję przeprowadzoną przez żołnierzy AK z oddziału Gerarda Woźnicy „Hardego”. Ciała rozstrzelanych złożono w miejscu kaźni, niemiecka administracja nie zgodziła się na ich godny pochówek. Zamordowano również trzech mieszkańców wsi wziętych za zakładników i przewiezionych do katowni gestapo w Pilicy. Pozostałych 17 więźniów umieszczono następnego dnia w obozie pracy KL Płaszów w Krakowie.