Wśród starodrzewu wyróżnia się okazały platan rosnący tuż za rezydencją.
Wiodącą przez wieś drogę otaczają pomnikowe jesiony. Na skraju wsi zachowały się fragmenty cmentarza ewangelickiego. Tutaj stał dawniej kościół ryglowy z XVIII w. Na uwagę zasługuje obelisk z 1919 r. z wykazem 21 nazwisk mieszkańców Rynowa i Tarnowa, poległych na frontach I wojny światowej. Na cmentarzu znajdują się miejsca pochówku dawnych właścicieli dóbr rynowskich.
Nazwa Wieś wzmiankowana w 1494 jako villa RinaueDiplomatische Beiträge zur Geschichte Pommerns aus der Zeit Bogislafs X. Im Auftrage des Directoriums der Staats-Archive, Herausgegeben von Dr. R. Klempin (Provinzial-Archivar von Pommern) mit einem Facsimile der Handschrift des Herzogs Bogislaf X, Berlin 1859. S. 130. Na mapie Lubinusa z 1618 nosi nazwę Rünow. Do roku 1947 wieś nosiła nazwę Rienow następnie Rynowo. Obecna nazwa miejscowości ma związek z nazwą historycznąBeata Afeltowicz, rozprawa doktorska, Nazwy miejscowe byłych powiatów łobeskiego i nowogardzkiego, Gdańsk 2005, s. 216.
Demografia Gmina Rienow w 1925 liczyła 341 mieszkańców, [dostęp 2023-05-20]. W roku 2021 miejscowość miała 125 mieszkańców.