Średnia grubość lodowca wynosi około 330 m wzdłuż linii 79°S. W kierunku południowym wzdłuż linii ok. 168°W grubość lodu stopniowo wzrasta do ponad 700 m. Hund (2014) podaje, że grubość lodowca waha się od 180 do 900 m.
Powierzchnia lodowca jest płaska, wznosi się niewiele ponad 1 metr na przestrzeni 10 km, a sam lodowiec dochodzi na odległość 550 km od bieguna południowego. Stąd stanowi on jedną z najlepszych dróg do wnętrza kontynentu.
Na zachodnim krańcu szelfu znajduje się amerykańska stacja naukowo-badawcza McMurdo, leżąca w pobliżu McMurdo Sound. Jest to największe skupisko ludzkie na terenie Antarktydy. W jego sąsiedztwie na Wyspie Rossa od 1957 roku swoją bazę – Scott Base prowadzi Nowa Zelandia.
Cielenie się lodowca Lodowiec rozcinają szczeliny, które doprowadzają do pęknięć i odrywania się fragmentów znacznych rozmiarów, tworzących ogromne góry lodowe.
W 1956 roku wielka góra lodowa została zaobserowana przez amerykański lodołamacz USS „Glacier” nieopodal Wyspy Scotta na Morzu Rossa. Jej niepotwierdzone wymiary to ok. 335 km długości i 100 km szerokości.