Ostatni remont elewacji miał miejsce w 2005 roku.

Opis Jest to trójnawowy, bazylikowy kościół na planie krzyża, wybudowany z czerwonej cegły w stylu neoromańskim, o długości 58 m i szerokości 34 m. W fasadzie uwagę zwraca portal z figurą Jezusa wskazującego lewą ręką na Swoje Serce prawą błogosławiącego, autorstwa Władysława Marcinkowskiego. Nad portalem znajduje się rozeta z witrażem przedstawiającym Serce Jezusowe – największe tego rodzaju w Poznaniu. Fasadę zdobią także dwa mniejsze witraże: „Chrystus z owieczkami” i „Źródło żywej wody pojącej jelenie”. W południowej ścianie znajdują się tablice upamiętniające Piotra Wawrzyniaka oraz księży parafii, którzy zginęli podczas II wojny światowej w KL Dachau (wikariusze) i w Forcie VII (proboszcz).

Przylegająca do bryły świątyni wieża pierwotnie miała 61 m (obecnie jest niższa o około 15 m). Zdobią ją prześwitujące biforia i triforia.

Wnętrze, przykryte drewnianym stropem zdobią secesyjne polichromie wykonane w latach 1910–1911 przez lwowiaka Tadeusza Sulimę-Popiela. Przedstawiają one następujące sceny: „Przejście św.