Komutator operatorów kreacji i anihilacji par cząstka dziura ma bozonowe własności z dokładnością do czynnika proporcjonalnego do gęstości par. Przy dużej koncentracji nośników odchylenie od bozonowej relacji staje się duże.

Kwazicząstki tworzone z innych kwazicząstek Zastąpienie skomplikowanego układu swobodnymi cząstkami upraszcza hamiltonian. Używając języka kwazicząstek, możemy wyrażać bardziej skomplikowane oddziaływania i wprowadzać nowe kwazicząstki. Procedura ta jest bardzo często spotykana. Wśród przykładów można wymienić ekscyton – składa się z elektronu w krysztale – kwazicząstka o zrenormalizowanej masie efektywnej, dziury – kwazicząstka wprowadzona jako brak elektronu w paśmie walencyjnym, polaron – składa się z elektronu w krysztale – kwazicząstka o zrenormalizowanej masie efektywnej, fononów – kwazicząstek opisujących drgania sieci krystalicznej.

Relacja dyspersji dla kwazicząstki Oprócz zmodyfikowanych własności takich jak masa, czy ładunek kwazicząstka bardzo często posiada zupełnie inną relację dyspersji, niż układ