Po tym, jak premierem został Wincenty Witos (w drugim jego gabinecie Roman Dmowski był przez pewien czas ministrem spraw zagranicznych) i wycofaniu się marszałka Piłsudskiego z życia politycznego, Józef Beck został odwołany z zajmowanego stanowiska i przeniesiony w stan nieczynny na dziewięć miesięcy bez prawa do poborów. Następnie przez krótki czas pracował jako buchalter w Banku Wileńskim.
1 października 1924 powrócił ze stanu nieczynnego do służby czynnej w macierzystym 5 dywizjonie artylerii konnej. 1 listopada tego roku został odkomenderowany na roczny Kurs Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 1 grudnia 1924 mianowany został podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 7. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 15 października 1925, po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału IIIa Biura Ścisłej Rady Wojennej na stanowisko szefa wydziałuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 106 z 15.10.1925 r..