August III zw. Sasem (ur. 17 października 1696 w Dreźnie, zm. 5 października 1763 tamże) – w 1733–1763 król Polski i wielki książę Litwy, oraz książę Saksonii i elektor Rzeszy jako Fryderyk August II, syn Augusta II z saskiej dynastii Wettynów i Krystyny Eberhardyny Bayreuckiej.
Augustus III, Dei Gratia Rex Poloniae, Magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Kijoviae, Volhyniae, Podoliae, Podlachiae, Livoniae, Smolensciae, Severiae, Czerniechoviae, necnon hereditarius Dux Saxoniae Princeps et Elector etc.
August III, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, inflancki, smoleński, siewierski, czernihowski, a także dziedziczny książę saski i książę-elektor. Kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Złotego Runa.
Życie i działalność Młodość
Jedyny syn Augusta II i Krystyny Eberhardyny. Wychowany przez matkę i babkę Annę Zofię w luteranizmie. W 1711 pod opieką wojewody inflanckiego Józefa Kosa wyruszył w podróż po Europie (przez Norymbergę, Frankfurt, Heidelberg i Bazyleę), w trakcie której Kos udaremnił porwanie królewicza przez agentów brytyjskich podczas karnawału w Wenecji.