W dodatku Fryderyk II wszedł w posiadanie w Saksonii polskich stempli menniczych, co pozwoliło mu zalać Rzeczpospolitą bezwartościową monetąW ten sposób Rzeczpospolita pośrednio finansowała koszty pruskiej wojny ; prof. J. K. Hoensch oszacował ogólne straty polskie w toku wojny siedmioletniej na 30–35 mln talarów (Stanisław Salmonowicz, Fryderyk II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1981, s. 92). – tzw. efraimkami, bitymi przez Veitela Heinego EphraimaJózef Andrzej Szwagrzyk, Pieniądz na ziemiach polskich X-XX w., 1990, s. 147..
Sprawy wewnętrzne
mały|upright|lewo|Louis de Silvestre, Portret króla Augusta III w stroju polskim z około 1737 r. Władca nie troszczył się zbytnio o siłę militarną Rzeczypospolitej, więcej uwagi poświęcając własnemu wystawnemu życiu i powiększaniu bogactwa swego drezdeńskiego dworu. Był wielkim znawcą i mecenasem sztuki (zwłaszcza malarstwa), wzbogacając Galerię Drezdeńską o arcydzieła malarskie klasy światowej. W 1748 roku wzniósł w Ogrodzie Saskim w Warszawie Operalnię, budynek teatralny bogato wyposażony w maszyny i dekoracje. Angażował znakomite zespoły włoskiej commedia dell’arte, opery i baletuMieczysław Klimowicz, Literatura Oświecenia, Warszawa 1995, s. 32..