Zabytki park pałacowy z poł. XIX, nr rej.: 916 z 28.11.1976 inne pałac w stylu klasycystycznym z 1836 roku wraz z zespołem parkowym z XIX wieku o powierzchni 4 ha, oraz murowany Dom Zarządcy z XX w. pałac z pocz. XIX w. położony na terenie parku. Pałac neoklasycystyczny został zbudowany na rzucie prostokąta, z dwiema loggiami przy elewacji ogrodowej. Tworzą (wraz z korpusem i dwiema wieżami) kształt litery C. Do dzisiaj zachowana została tylko wieża wschodnia. Pałac jest całkowicie podpiwniczony, dwukondygnacyjny. Ściany pałacu są murowane z cegły a stropy są drewniane. Główna część pałacu nakryta została dachem czterospadowym. Loggie przykryte są osobnymi dachami trzyspadowymi, a zachowana wieża – namiotowym. Fasada pałacu jest symetryczna, dziesięcioosiowa. W tympanonie fasady znajduje się płaskorzeźba z otoczonym wicią roślinną herbem rodziny von Blankenburg (głowa kozła). Wnętrze pałacu zbudowano w układzie częściowo dwu-, a częściowo dwuipółtraktowym. W przednim trakcie na osi usytuowany jest hall, natomiast w części zachodniej całą szerokość budynku zajmuje dawna sala balowa. Do 1908 r. pałac był o jedną kondygnację niższy (został przebudowany i podwyższony). park romantyczny. Około 1840 r. rozpoczęto budowę parku o swobodnych, krajobrazowo – naturalnych założeniach z fragmentami romantycznymi tj.