20 sierpnia 1430 książę głogówecko-prudnicki Bolko V sprzedał wieś Wacławowi Sondziowi, który od 1435 określany był jako marszałek księcia. Wówczas w miejscowości była karczma, a część gruntów podlegała nieokreślonemu kościołowi. 5 stycznia 1449 Wacław Sondzia wystawił dokument, w którym oświadczył, że Mikołaj Wusthube sprzedał Wawrzyńcowi Rinkemu władzę sądowniczą w Skrzypcu. Kolejnym właścicielem wsi został dworzanin królewski K. Warkostch, który następnie sprzedał ją J. Prószkowskiemu – właścicielowi Białej. W 1598 Rada Miejska Prudnika kupiła wieś Skrzypiec za 7500 talarów. mały|upright|Pieczęć Skrzypca (1850) Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego prudnickiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W XIX wieku w Skrzypcu funkcjonował młyn wodny, a także gorzelnia i browar. Powstał dwór rodziny Finsterbusch. W 1866 wzniesiono nowy młyn. Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu lemiesz pługa w słup, otoczony wieńcem, a w otoku napis: CREIWITZ GEMEIN SIEGE / NEYSTAETER CREIS ().
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Skrzypiec (województwo opolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.