XVIII i XIX wiek Na przełomie XVIII i XIX wieku skrajna nędza chłopów doprowadza do wielu powstań chłopskich. Jedno z nich mało miejsce w lutym 1811 roku, na czele tego powstania w rejonie stanął sołtys wsi Jedłownik. W oddziałach powstańczych znalazło się wielu chłopów skrzyszowskich. Po zniesieniu pańszczyzny, w 1864 roku w Skrzyszowie wykonano pomiary katastralne gruntów. W 1865 roku mieszkańcy Skrzyszowa posiadali 1705 mórg ziemi, tj. 626 ha, do folwarku należały 592 morgi – 168 ha ziemi. W folwarku zatrudnionych było 10 osób, z których 9 mówiło tylko po polsku. W gminie znajdowało się 158 zagród chłopskich. Sklepu we wsi nie było żadnego. Była natomiast karczma, którą prowadził żyd – Marek Perl. Później karczmę prowadził Kufka. Nikłych zakupów ludność dokonywała na targu w pobliskim Wodzisławiu.
Na przełomie XIX i XX wieku rozpoczęła się emigracja zarobkowa. Młodzi, odważni ludzie, pozbawieni perspektywy znośnych warunków życia na wsi, decydowali się na wyjazd. Wyjeżdżano najczęściej do Westfalii, gdzie pracę znaleźć można było w kopalniach. Emigracja ta dodatnio wpłynęła na rozwój ekonomiczny i społeczny wsi. Emigranci najczęściej wracali w rodzinne strony, a zarobione pieniądze inwestowali w swoje gospodarstwo.