Działalność naukowa i zawodowa W roku 1950 na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego obroniła pracę magisterską Polityka włościańska Stronnictwa Ruchu w latach 1861–1862. W 1966 obroniła na UW pracę doktorską Rząd carski wobec ruchu narodowego w Królestwie Polskim w okresie manifestacji 1861/1862. W 1976 roku habilitowała się w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk na podstawie pracy Rząd Narodowy Polski w latach 1863–1864 (skład, organizacja, kancelaria), a w roku 1986 nadano jej tytuł profesora nauk humanistycznych.
Pracowała jako pracownik naukowy w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie. Specjalizowała się w tematyce powstań – listopadowego i styczniowego. Pod koniec lat pięćdziesiątych weszła w skład Komisji Polsko-Radzieckiej do spraw edycji źródeł do powstania styczniowego, dzięki jej staraniom prace Komisji zaowocowały wydaniem w latach 1962–1986 25. tomów materiałów źródłowych. Od 1964 zajmowała się opracowywaniem życiorysów działaczy niepodległościowych, które ukazały się w Polskim Słowniku Biograficznym. 31 sierpnia 1970 została mianowana kierownikiem oddziału akt XIX w. w AGAD, 1 września 1973 otrzymała nominację na stanowisko docenta.