W 1566 pobrano podatki z działu Jana Miaskowskiego od 7 łanów osiadłych, 4 zagrodników, młyna dziedzicznego o dwóch kołach walnych, karczmy dorocznej z kwartą roli, dwóch komorników z bydłem, trzech komorników bez bydła. Z działu wsi należącej do Wojciecha i Bartłomieja Krzyżanowskich pobrano podatek od dwóch łanów osiadłych, dwóch zagrodników oraz jednego komornika. W 1580 miał miejsce pobór z działu Macieja Krzyżanowskiego od 3 łanów osiadłych, jednego najemnego robotnika zwanego ratajem, jednego komornika z bydłem, jednego rzemieślnika, trzech zagrodników z rolami, a z działu Macieja Miaskowskiego pobrano podatki od 4 łanów osiadłych oraz dwóch zagrodników z rolami.
Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Smogorzewo należało do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Stanisław Błociszewski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 231 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 27 dymów (domostw).