Niedługo po tych wydarzeniach w 62/61 roku p.n.e. Allobrogowie zbuntowali się przeciwko Rzymianom i najechali Galię Narbońską. Namiestnik Galii Narbońskiej propretor Gajusz Pontyniusz, wysłał przeciwko nim Manliusza Lentinusa, by zaatakował miasto Valentia (obecnie Valence). Miasto nie zostało zdobyte, gdyż na odsiecz przybył Katugnatus, wódz Allobrogów. Atak Lentinusa został odparty, a od klęski uratowała go gwałtowna burza. Dopiero druga akcja Lentinusa przeciwko Valenti doprowadziła do zburzenia miasta. Kolejni wysłani przez Pontyniusza dowódcy, Lucjusz Mariusz i Serwiusz Galba, po przeprawieniu się przez Rodan zaatakowali Solonion (prawdopodobnie obecne La Sône), inne miasto Allobrogów. Ponownie pomoc Katugnatusa uratowała miasto od zdobycia przez Rzymian. Wtedy Pontyniusz zebrał całe wojsko, otoczył Solonion i stłumił rebelię.

Wiosną 58 roku p.n.e. Eduowie, Ambarrowie i Allobrogowie zostali zaatakowani przez Helwetów pod wodzą Dywikona, który prowadził całe plemię do nowych siedzib w kraju Santonów przez tereny Galli Narbońskiej. Allobrogowie zwrócili się po pomoc do Cezara, co było dla niego pretekstem do rozpoczęcia podboju Galii.