Oczywiście do dziś zachowały się tylko rowki fundamentowe, w których ustawiano pnie grobowca, z dobrze widocznymi, znacznie ciemniejszymi kołami – pozostałością po rozłożonych pionowych belkach. Po rozłożeniu drewna nasypy zostały rozmyte przez deszcze. Zachowały się jednak pochówki. Do dziś odkryto w Słonowicach sześć megaksylonów, usytuowanych równolegle, posiadających wspólne cechy, ale nie identycznych i różniących się rozmiarami. Tylko dwóm z nich towarzyszą rowy, z których wybierano ziemię do zasypania grobów. Być może zatem pozostałe są puste. Pochówki nie zawierają żadnego ciekawego wyposażenia, ciała zostały zasypane kamieniami i ziemią. Czasem badacze znajdują jakieś naczynie lub wyroby miedziane. Badania w Słonowicach rozpoczęto w 1979 roku, są obecnie w toku, a ich końca na razie nie widać.

Z megaksylonem kultury pucharów lejkowatych (grobowcem typu kujawskiego-megalitycznego o obudowie drewnianej zamiast wykonanej z głazów narzutowych (Gromnicki 1961)) mamy do czynienia w Zagajach Stradowskich.

Przypisy

Bibliografia Jan Michalski, „Megalityczne zagadki”, Archeologia Żywa, nr 1, 2003 Krzysztof Tunia, „Słonowickie megaksylony”, Archeologia Żywa, nr 1, 2003

Linki zewnętrzne Dokument „Megality – historia sprzed 5500 lat” (pol.) [dostęp 2019-01-08] , format PDF. Dólmenes y megalitos del mundo Occultopedia – Informacje na temat megalitów Dolmen Pictures by Robert Triest

Kategoria:Źródła archeologiczne