19 sierpnia 1757 roku, miejscowość odwiedził, podczas jednego ze swoich objazdów, Fryderyk II Wielki z synami; podczas pobytu dopytywał się o stan wioski, wielkość, liczbę urodzeń i zgonów. W 1782 r. miejscowość posiadała kościół z zabudową plebanijną, szkołę, 21 dużych gospodarstw i 49 mniejszych, młyn wodny i 3 kowali. Liczba mieszkańców wynosiła 693. Kolejne lata przyniosły rozwój miejscowości, liczba mieszkańców kształtowała się od 1440 osób w 1855 r. do 1145 w 1939 roku. Przez Stary Las wiodła trasa tzw. marszu śmierci. Na cmentarzu parafialnym znajduje się mogła z 46 zamordowanymi więźniami obozu Auschwitz-Birkenau.

W 1945 r. miejscowość została włączona do Polski. Ludność niemiecka została przesiedlona do Niemiec, a jej miejsce zajęła ludność polska, przybyła z południowych, wschodnich i centralnych rejonów Rzeczypospolitej.

Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół par. pw. św. Marcina, z XIII/XIV w., 1913 r., wypisany z księgi rejestru plebania, z XVIII w. zbiorowa mogiła ofiar hitlerowskich, na cmentarzu rzym.-kat. dom - chałupa nr 49, drewniana, z XVIII w., XIX w. (przeniesiony do Muzeum Wsi Opolskiej) dom - chałupa nr 58, drewniany, z XVIII w.