Koniec osady miał gwałtowny charakter, wszystkie odkryte obiekty noszą ślady pożaru.
Brak też potwierdzenia, że założycielem i pierwszym właścicielem Stasiówki był “Stasz”, którego dziś nazwaliśmy Stanisławem. Pierwsze historyczne wzmianki o Stasiówce pochodzą z początku XVI wieku, w których występowała jako Sthaszczowa lub Stasziowka i należał do Jana Górskiego i Jakuba Lathoschyńskiego. Liczyła wówczas 26 kmieci. W tym czasie mieszkańcy należeli do założonej w 1310 parafii w Gumniskach. Po utworzeniu w 1791 parafii w Zawadzie Stasiówka weszła w jej skład. Pod koniec XVIII istniał w północnej części Stasiówki drewniany kościółek pod wezwaniem św. Anny, który na początku XIX w. strawił pożar.
W XIX w. wieś przeszła pod władanie Raczyńskich w Zawadzie. W połowie wieku liczyła około 300 mieszkańców, w latach 90. już ponad 600. Chłopi ze Stasiówki byli wyjątkowo spokojni, jako jedni z nielicznych nie wzięli udziału w rabacji 1846. Poza uprawą roli zajmowali się tak jak w sąsiednich wsiach tkactwem. Życie mieszkańców wsi było wówczas bardzo trudne. Wszyscy mieszkańcy musieli przez kilka dni w tygodniu odrabiać pańszczyznę. Pozostawało im niewiele czasu na pracę na swoim polu. Plony były niewielkie i często wiosną, na przednówku brakowało jedzenia.